10 11 2010

Söz

Ankara'nın en sevdiğim yanı...


... en sevdiğimin orada uyuyor olması...

Önünden geçenlere bakınca bir kez daha anladım, 72 yıldır yattığı yerden bizi birbirimize bağlamayı başarabiliyor. Ne din, ne dil, ne milliyet, ne siyaset... Hiç bir güç onun üzerimizdeki birleştirici etkisiyle kıyaslanamıyor. Mini eteklisi - başı örtülüsü, genci-yaşlısı, evlisi-bekarı... herkes ellerini açıp O'na dua ediyor, hepsinin gözleri dolu dolu...


Ben daha yarım yamalak konuşurken sana şiirler okurdum Atam... Kendim gibi bir çocuk yetiştireceğime, söz veriyorum sana...

0 düşünce:

Yorum Gönder