İçimden Yazmak Gelmiyor

Öyle güzel, dolu dolu bir 15 gün geçirdim...
Onlarca, yüzlerce fotoğraf çektim...
Kafamda onlarca blog yazısı kurguladım...
Bunu da paylaşmalıyım, şunu da anlatmalıyım dedim...
Nereye gidersem gideyim her zamanki gibi koşa koşa döndüm memleketime, toprağıma...

Döner dönmez bir karanlık bastı içimi, bir sıkıntı, bir boğulma hissi...

Arka arkaya bir sürü kötü haber...
Çok bulutlu görünen bir gelecek...
Kafamın içinde beni uyutmayan, güldürmeyen, yedirmeyen, içirmeyen onlarca endişe-düşünce...

Çok keskin kararlar vermem gereken bir sene... Hayatımın gidişatını kökünden değiştirecek kararlar... Bu kararları verebilmek için oluşacak ortamın umut dolu olmasına o kadar ihtiyacım var ki... ve o kadar az iyi haber alıyorum ki...

O kadar yazmak istemiyorum ki... öfff....