...olabilir miyim ki bir gün?
- nereye gittiği belirsiz kariyerimi tümüyle bir tarafa koyup, kendimi evime, eşime, çocuklarıma adayabilir miyim?- bütün gün evi temizleyip, toplayıp, yemekleri hazırlayıp, akşam ev halkı eve geldiğinde tüm emeklerimi hiçe sayıp ortalığı darmadağın ettiğinde, yeni silinmiş yerlere ayakkabılarıyla girdiğinde annem kadar sakin kalabilir miyim?
- "yarım saate geliyoruz" diyen misafirlerin karşısına 5'er dakikada yapılmış 10 çeşit yemek/meze/börek/çörekle çıkabilir miyim?
- eşşek kadar olmuş, 3 senelik evli kızım hala kendi saçını boyamayı beceremediği için Ankara'dan İstanbul'a gelip, saçını boyayıp, yemeklerini yapıp geri döner miyim?
- en olmadık zamanlarda çalan telefona koşup, beceriksiz kızımın "anneaaa tarhana çorbası nasıl yapılıyordu bi daha anlatsanaaa" şeklindeki sorularına "evladım al eline kalemi de yaz, 10 kere anlattım" demeden, sakince yeniden tarif edebilir miyim?
- kırk yılın başı Brüksel'e tatile gitmişim, gezip, tozup, dinleneceğime kızımla damadım özlemiştir diye oturup dolma sarar mıyım??
yok anacım yapamam, ben senin gibi olamam... ya da olur muyum? azıcık da olsa var mıdır genlerimde? hiçbir kadınsal beceri geliştiremedim ki bugüne kadar, annelikten yana ümidim olsun!! yine de bi umut işte...
Anneee, bu son paragraf sana: beni doğurduğun için, 29 yaşında da olsam bana 19 muamelesi yaptığın için, şahane cumartesi için, arkadaşlarımı kendine hayran bıraktığın için, Özlem'in bebeğini korktuğum kadar mıncıklamayıp ağlatmadığın için ve bana çok istemene rağmen torun baskısı yapmadığın için çok teşekkür ederim :) nice anneler / anneanneler günlerini birlikte görelim...
bi de artık gelip saçımı boyarsan çok sevinicem concon! :))
13 düşünce:
Çooook daha alasını yapacağına emin ol:))
Anneliğin doğasında var bu...
bu annelik fena birsey ipek daha neler yaptiri adama! ama anneye kocaman tesekkurleri unutmayalim:)
Teşekkürler Hocam, moral oldu gerçekten :)
Beste, annemin kıymetini evlenince anladım ben! meğer kadın cennetten çıkmaymış! yıllarca o kadar kıyasıya o kadar acımasız eleştirdim ki şimdi benim yaşımda 2 çocuğu olduğunu düşündükçe utanıyorum resmen! o yüzden kocaman sarılıyorum kendisine her fırsatta :)
merhaba,
el emeği ürünlerimi listelediğim keddynin dükkanı açıldı, beklerim
http://www.keddynindukkani.blogspot.com/
:) olursun olursun.. hem de en güzelinden olursun.
çünkü... en güzel örnek, annen var önünde:) kızlar annesinin küçük kopyaları oluyorlar büyüdüklerinde, unutma:)
Öyle mi dersin OİP? işşallah diyelim o zaman :))
ahahaha, çok sevdim ben post'u:)
bu saç boyama hikayesi bizde de vardı, ama artık kandıramıyorum, boyamıyor:)
blog üzerinden de baskı yapınca kalktı geldi mecburen kutucumm ;)) zafer benim yani ehehehhe :))
Ipek'cim, bu yetenekler "anne" olmadan cikmiyor su yuzune. O icinde buyuttugun mucizevi yaratiklar, minik parmaklariyla isliyor senin icindeki cevheri ve piril piril bir anne haline getiriyor.
Selencim, kendimden pek şüpheliyim ama inşallah derinlerde bir yerlerde bir parça cevher vardır... bir gün ortaya cıkması gerekecek sanırım :)
annelerin yeri asla dolmuyor, bazı şeyleri düşününce hala hayretler içinde ama bunları nasıl yapıyormuş diyorum
umarım birgün çocukların da senin için bunca güzel şey söyler
sevgiler...
Sevgili Mine, çok teşekkürler iyi dileklerin için, gerçekten bana da böyle bir gizli teşekkür yazısı yazılsın isterim ama önce haketmek lazım sanırım :))
vallahi bu kadar meziyeti bir bedende barındırmak zor olsa gerek , ama başarabiliriz inanıyorum :)
Yorum Gönder